και πάντα κατά την ταπεινή μας άποψη αλλά, όταν πλέον ο τόπος πάσχει από ελεύθερους χώρους και πράσινο, ποτέ δεν δεσμεύουμε τους ελάχιστους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους για να τους... δομήσουμε.
. -Αυτό λέει η λογική, αυτό επιβάλλει η περιβαλλοντική συνείδηση και ευαισθησία, αυτό επιτάσσει η πράσινη ανάπτυξη, αν έχεις ακουστά...
-Δήμαρχε,
για τον βρεφονηπιακό σταθμό, κάλλιστα θα μπορούσες... να δεσμεύσεις, να απαλλοτριώσεις, ή να προβείς σε απ΄ευθείας εξαγορά ή ενοικίαση κτίριου, από τον υφιστάμενο δομημένο ιστό της πόλης.
..Προφανώς κόλλησε το μυαλό στο ότι, οι βρεφονηπιακοί σταθμοί χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή κατασκευάζονται απο την Αρχιεπισκοπή, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει δημοτικό οικόπεδο;
.-Να υποθέσουμε ότι, ποντάρισες στην διεκδίκηση της κατασκευής βρεφονηπιακού σταθμού, προκειμένου να επιδείξεις έργο, εξ ου και ότι η μπίλια μας έκατσε στον βρεφονηπιακό;
-Βλέπεις ένας βρεφονηπιακός σηκώνει κορδέλα, ψαλίδι και φωτογράφο, ενώ ένας ταπεινός χώρος πρασίνου, ειδικά αν τον αφήσεις με το χωματάκι του -που κοντεύουμε να ξεχάσουμε και πως είναι- το πολύ πολύ να... σκονιστούν τα υποδήματά σου.
-Σημασία έχει ότι ως υπέρμαχος του πρασίνου και μέγας οικολόγος, πρότεινες και υπερασπίσθηκες την μοναδική και ανεπανάληπτη επιλογή, να τσιμεντοποιήσεις έναν από τους τελευταίους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους, στο δήμο μας.
Εδώ θα πρέπει και οι υπόλοιπες παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου, μια και η απόφαση ήταν ομόφωνη, να λειτουργούν με σύνεση και καθαρή σκέψη και να μην πελαγώνουν στην πρόταση και στην αντιπολίτευση του ενός και ενδεχομένως στο λεγόμενο πολιτικό κόστος.
.
Τα λέμε αυτά, γιατί ο τόπος έχει ανάγκη από καθαρά μυαλά και λογική.
Η ουσία είναι ότι, καταφέραμε να δομήσουμε άλλα δυο στρέμματα ελεύθερου χώρου, άλλα δύο στρέμματα φυτικής γης, δυο στρέμματα εν δυνάμει πνεύμονα πρασίνου - περιπάτου - αναψυχής - ηρεμίας για μας τους κατοίκους, μικρούς και μεγάλους.
Λες και έχουμε την πολυτέλεια, να μας στερούμε ελεύθερους χώρους για να τους... καλουπώνουμε και να τους γεμίζουμε με μπετό!!!
Με τις υγείες μας...
..


5 σχόλια:
Αγαπητέ φίλε,
διαβάζω τις αναρτήσεις σου πάντα με μεγάλη προσοχή. Ειδικά όμως στο συγκεκριμένο θέμα έχεις άδικο. Ψάξε λίγο να δείς όρους και προϋποθέσεις λειτουργίας ή κατασκευής παιδικού σταθμού και θα με θυμηθείς.
Αγαπητέ φίλε,
καταρχάς σ' ευχαριστήσουμε για την επικοινωνία και να σου πούμε πως μας τιμά το γεγονός οτι διαβάζεις τις αναρτήσεις του blog.
Εάν η αναφορά που κάνεις, για τους όρους και τις προϋποθέσεις λειτουργίας - κατασκευής ενός βρεφονηπιακού σταθμού, την συσχετίζεις με τα τετραγωνικά μέτρα που απατούνται(κτίριο-αύλειος χώρος), αυτό, όπως έχουμε αναπτύξει σε παλαιότερη ανάρτησή μας, καθορίζεται από το κτιριολογικό πρόγραμμα και συναρτήσει πάντα του αριθμού βρεφών - νηπίων που θα φιλοξενήσει.
Ομως, στο Σημείο Μηδέν που έχουμε φτάσει ως προς τους ελευθέρους χώρους και το πράσινο ανά κάτοικο, κατά την άποψή μας, κανόνας είναι ότι, οι εναπομείναντες αδόμητοι-ελεύθεροι χώροι δεν μπορούν να δεσμεύονται για να δομηθούν.
Σίγουρα ο Βρεφονηπιακός δεν θα καταλάβει όλη την έκταση των 2 στρεμμάτων, όπως ελπίζουμε ο χώρος που θα απομείνει να μην καλυφθεί από τις απάνθρωπες τσιμεντόπλακες.
Κατά τη άποψή μας, η κάλυψη αναγκών για βρεφονηπιακό σταθμό, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί με λύση μέσα από τον δομημένο ιστό της πόλης και στην έκταση των 2 στρεμμάτων να δημιουργηθεί ένας πνεύμονας πρασίνου ει δυνατόν χωρίς να πέσει ούτε ένα κυβικό μπετόν.
Αγαπητέ φίλε,
Η επιμονή σου ότι ο δομημένος ιστός της πόλης μπορεί να δώσει λύση για βρεφονηπιακό σταθμό θα ήταν σωστή εάν υπήρχαν κατάλληλα κτίρια με περιβάλλοντα χώρο και υποδομές. Έχω την αίσθηση ότι δεν υπάρχουν και με ενδιαφέρον θα μπορούσα να εξετάσω μια ενδεικτική πρόταση σου. Ωστόσο το θέμα δεν είναι εκεί. Σήμερα είναι επιτακτικότερη η κοινωνική ανάγκη κάλυψης και επέκτασης υφιστάμενων δομών και μάλιστα κρατικά και όχι κοινοτικά χρηματοδοτούμενων. Το θέμα βρίσκεται στον συνολικό πολεοδομικό σχεδιασμό της πόλης μας σε σχέση με τα επόμενα χρόνια. Έχω την αίσθηση ότι σήμερα χάνουμε μια μεγάλη ευκαιρία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε αύριο. Η πόλη αποτελείται στην πλειονότητα της από μικρά οικόπεδα και σπίτια που κάποια απ' αυτά πλησιάζουν τα 60 χρόνια. Μοιραία αυτά θα οικοδομηθούν πάλι αλλά σε νέα βάση, όπως παρατηρούμε δειλά δειλά στο κέντρο. Συννένωση δηλαδή 4 οικοπέδων και ανέγερση πολυκατοικίας. Αυτή η προοπτική μας δίνει την δυνατότητα να επαναπροσδιορίσουμε τις ανάγκες των επομένων ετών με ορίζοντα 20ετίας. Σημαίνει όμως νέος πολεοδομικός σχεδιασμός, διανοίξεις οδών, δοαπλατύνσεις και πολλά άλλα, μεταξύ των οποίων και προβλέψεις υποχρεωτικού πρασίνου στις νέες οικοδομές. Αυτά προς το παρόν, θεωρώντας πάντα ότι η σωστή κριτική και ιδιαίτερα η αυτοκριτική είναι η πεμπτουσία της ανθρωπιάς. Στείρες αντιπαραθέσεις χωρίς προτάσεις τεκμηριωμένες στοχεύουν σε προσωπικά κυρίως οφέλη και όχι στο γενικό σύνολο που όλοι ευαγγελίζονται. Θεωρώ ότι ανήκεις κυρίως στην πρώτη κατηγορία και ελπίζω στην διαδρομή να μην διαψεύσεις πρώτα το εαυτό σου.
Αγαπητέ φίλε,
διάβασα με μεγάλη προσοχή το σχόλιό σου, σαφώς για ενοικίαση κτιρίου είναι σπάνιο να πληροί ένα κτίριο τις προδιαγραφές ενός βρεφονηπιακού σταθμού, κατ’ επέκταση είναι άστοχη η αναφορά μας ως προς την ενοικίαση, πλην όμως ως προς την απαλλοτρίωση ή την επ’ ευθείας αγορά ιδιοκτησίας εντός του δομημένου ιστού, για ανέγερση βρεφονηπιακού είναι εφικτή, διαφυλάττοντας ελεύθερους χώρους, μεγάλων επιφανειών όπως αυτός του Ο.Τ. 409 με σκοπό το πράσινο και της απόδοσης αυτού στο μικροκλίμα αλλά και της ικανοποιητικής έκτασης για την αίσθηση του άπλετου φυσικού και φιλικού χώρου ηρεμίας, περιπάτου και χαλάρωσης.
Αντιπαρερχόμενος του θέματος και της διαφαινόμενης επιμονής μου, θα ήθελα να σου πω ότι από το ήθος της γραφής σου αλλά και από τους προβληματισμούς γύρω από την εικόνα της σημερινής μας πόλης και τις σκέψεις σου για το μέλλον αυτής, εκπλήσσομαι θετικά, όχι γιατί είμαι ο κριτής των πάντων αλλά γιατί νοιώθω ότι συνομιλώ με έναν άνθρωπο σκεπτόμενο με σεβασμό για το συνάνθρωπο αλλά και για το περιβάλλον που ζει.
Ευχαρίστως το blog θα φιλοξενήσει, οποιουσδήποτε προβληματισμούς, σκέψεις ή απόψεις νοιώθεις ότι χρήζουν δημοσιοποίησης, με ένα e-mail σου με ψευδώνυμο αν επιθυμείς την ανωνυμία.
Το blog έχει δώσει βήμα σε ανώνυμους και επώνυμους όποτε έλαβε e-mail τους.
Σ’ ευχαριστούμε για την επικοινωνία.
Αγαπητέ φίλε,
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, όσο και για το ύφος της "αντιπαράθεσης" μας, σχετικά με το θέμα του Ο.Τ. 409. Θα διατηρήσω το δικαίωμα που μου παρέχεις να δημοσιεύσω τυχόν σκέψεις μου αργότερα.
Είμαι σίγουρος και εγώ ότι η ποιότητα της συνομιλίας μας, αντικατοποτρίζει την συνολική εικόνα και των δυό μας και το ενδιαφέρον για το γενικό καλό. Δυστυχώς στο σημείο αυτό μπορώ να δηλώσω ότι ενίοτε χρειάζεσαι περισσότερο κόπο να εξηγήσεις τι εννοείς στα λεγόμενα σου, παρά να γίνεις αντιληπτός εξ' αρχής από τον κόσμο. Κι' αυτό αποτελεί ένα εμπόδιο στην προσπάθεια να κάνεις πράγματα όταν και εφόσον βρεθείς στην θέση που απαιτείται.
Δημοσίευση σχολίου