Δημοσιεύουμε επιστολή φίλου αναγνώστη:.
ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΑΣ ΚΑΛΟΥΝ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ
Τι ακριβώς μας καλούν να πληρώσουμε οι πολιτικές μας ηγεσίες; Τι να πληρώσουμε οι πολίτες για το οικονομικό κατάντημα της χώρας και με τι λογική ποιού Δικαίου; Σε ποιο βαθμό ευθύνονται οι πολίτες για τον παρόντα ζόφο και γιατί;
Τι ακριβώς μας καλούν να πληρώσουμε οι πολιτικές μας ηγεσίες; Τι να πληρώσουμε οι πολίτες για το οικονομικό κατάντημα της χώρας και με τι λογική ποιού Δικαίου; Σε ποιο βαθμό ευθύνονται οι πολίτες για τον παρόντα ζόφο και γιατί;
.
Από τις τελευταίες εκλογές αλλά και πριν... διαχύθηκε μέσω των Μ.Μ.Ε κυρίως αλλά και δηλώσεων πολιτικών προσώπων, η επείγουσα αναγκαιότητα να τεθούμε έχοντες και μη έχοντες, στην προκρούστεια κλίνη , της είσπραξης περισσότερων φόρων , τελών και εσόδων από το «κράτος», προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα τραγικά ελλείμματα της εθνικής μας κοινωνίας! Εύκολος στόχος απομύζησης , ο ανώνυμος πολίτης. Όμως τι ακριβώς καλούμαστε να πληρώσουμε και πόσο μπορεί το κράτος να μας πείσει γιαυτό;
Από τις τελευταίες εκλογές αλλά και πριν... διαχύθηκε μέσω των Μ.Μ.Ε κυρίως αλλά και δηλώσεων πολιτικών προσώπων, η επείγουσα αναγκαιότητα να τεθούμε έχοντες και μη έχοντες, στην προκρούστεια κλίνη , της είσπραξης περισσότερων φόρων , τελών και εσόδων από το «κράτος», προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα τραγικά ελλείμματα της εθνικής μας κοινωνίας! Εύκολος στόχος απομύζησης , ο ανώνυμος πολίτης. Όμως τι ακριβώς καλούμαστε να πληρώσουμε και πόσο μπορεί το κράτος να μας πείσει γιαυτό;
..
ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΠΟΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, την οποία επέβαλε η έλλειψη ειλικρινούς ενδιαφέροντος για ουσιαστική ανάπτυξη της χώρας , που θα αξιοποιούσε τους πόρους , εθνικούς και κοινοτικούς, σε όφελος όλου του λαού και όχι των λίγων επιδέξιων λαμογιών , όλης της χρωματικής ,πολιτικά, γκάμας. Οι μελέτες και τα σχέδια των περιφερειακών συνδιασκέψεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ, από το 1986 και μετά, καταχωνιάστηκαν στα ράφια των γραφείων του Οργανωτικού του ΠΑ.ΣΟ.Κ και των άλλων Τομέων. Θριάμβευσε η απολυταρχία των μεγαλοστελεχών και των ευνοούμενών τους. Καμία αναπτυξιακή οργάνωση, καμία οργανωμένη προσπάθεια για την αύξηση της παραγωγικότητας. Αντίθετα με όχημα τις κοινοτικές οδηγίες μετά το «περίφημο» Μάαστριχτ, αποδιαρθρώθηκε αι αποδιοργανώθηκε κάθε προσπάθεια αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας, που αφέθηκε στις ορέξεις των «λομπιστών», των διαδρομιστών και των «στελεχών».
ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΠΟΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, την οποία επέβαλε η έλλειψη ειλικρινούς ενδιαφέροντος για ουσιαστική ανάπτυξη της χώρας , που θα αξιοποιούσε τους πόρους , εθνικούς και κοινοτικούς, σε όφελος όλου του λαού και όχι των λίγων επιδέξιων λαμογιών , όλης της χρωματικής ,πολιτικά, γκάμας. Οι μελέτες και τα σχέδια των περιφερειακών συνδιασκέψεων του ΠΑ.ΣΟ.Κ, από το 1986 και μετά, καταχωνιάστηκαν στα ράφια των γραφείων του Οργανωτικού του ΠΑ.ΣΟ.Κ και των άλλων Τομέων. Θριάμβευσε η απολυταρχία των μεγαλοστελεχών και των ευνοούμενών τους. Καμία αναπτυξιακή οργάνωση, καμία οργανωμένη προσπάθεια για την αύξηση της παραγωγικότητας. Αντίθετα με όχημα τις κοινοτικές οδηγίες μετά το «περίφημο» Μάαστριχτ, αποδιαρθρώθηκε αι αποδιοργανώθηκε κάθε προσπάθεια αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας, που αφέθηκε στις ορέξεις των «λομπιστών», των διαδρομιστών και των «στελεχών».
.
Με ευθύνη τέτοιων στελεχών , κατασυκοφαντήθηκε και εξαχρειώθηκε το Συνεταιριστικό Κίνημα, ποδηγετήθηκε το Συνδικαλιστικό Κίνημα, εξαρτήθηκε το Κίνημα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εγκαταλείφτηκε κάθε έννοια περιφερειακού σχεδιασμού. Αποδιαρθρώθηκαν κατακτήσεις όπως το ΕΣΥ, το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και παραδόθηκαν σε «ειδικούς» πολύ χρήσιμες και καινοτόμες –για τα χρόνια τους δομές- όπως το ΕΛΚΕΠΑ, ο ΕΟΜΜΕΧ, ο ΕΛΟΤ και άλλοι που παραδόθηκαν στις ορέξεις των διάφορων «στελεχών» που μοίρασαν μεταξύ τους τη λεία.
Με ευθύνη τέτοιων στελεχών , κατασυκοφαντήθηκε και εξαχρειώθηκε το Συνεταιριστικό Κίνημα, ποδηγετήθηκε το Συνδικαλιστικό Κίνημα, εξαρτήθηκε το Κίνημα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εγκαταλείφτηκε κάθε έννοια περιφερειακού σχεδιασμού. Αποδιαρθρώθηκαν κατακτήσεις όπως το ΕΣΥ, το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και παραδόθηκαν σε «ειδικούς» πολύ χρήσιμες και καινοτόμες –για τα χρόνια τους δομές- όπως το ΕΛΚΕΠΑ, ο ΕΟΜΜΕΧ, ο ΕΛΟΤ και άλλοι που παραδόθηκαν στις ορέξεις των διάφορων «στελεχών» που μοίρασαν μεταξύ τους τη λεία.
.
Αντί να αξιοποιηθούν αυτές και άλλες παρόμοιες δομές, σε όφελος της πατρίδας, χρησιμοποιήθηκαν από επιτήδειους, για να λεηλατηθεί το χρήμα που άρχισε να ρέει από τα Ευρωπαϊκά Ταμεία σε δομές και επιχειρήσεις που ποτέ δεν λειτούργησαν ή που υπήρξαν θνησιγενείς όχι από λάθος ή κακό υπολογισμό αλλά από σχέδιο και επιλογή.
Αντί να αξιοποιηθούν αυτές και άλλες παρόμοιες δομές, σε όφελος της πατρίδας, χρησιμοποιήθηκαν από επιτήδειους, για να λεηλατηθεί το χρήμα που άρχισε να ρέει από τα Ευρωπαϊκά Ταμεία σε δομές και επιχειρήσεις που ποτέ δεν λειτούργησαν ή που υπήρξαν θνησιγενείς όχι από λάθος ή κακό υπολογισμό αλλά από σχέδιο και επιλογή.
.
Οι κυβερνήσεις των δύο κομμάτων εξουσίας, έδρασαν συμπληρωματικά στην καταστροφική αυτή πορεία, υιοθετώντας το ένα μετά το άλλο τις κακές πρακτικές και τις αποτυχημένες επιλογές. Για να ελέγξουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια και την κοινή γνώμη, γιγάντωσαν – με τα γνωστά ρουσφέτια- τον Δημόσιο Τομέα με ταυτόχρονη αποδιάρθρωσή του επιβάλλοντας σε καίριες θέσεις αδίστακτους ενταγμένους στην «ημετεροκρατία» και τον παρέδωσαν σε αγαπημένους «μάνατζερς» που πρόθυμα ανέλαβαν την κατασκευή επιστημονικών άλλοθι για το ατελείωτο «πάρτυ» της εθνικής λεηλασίας. Κάθε αντίθετη φωνή προβληματισμού και πολύ περισσότερο αντίθεσης, καταπνίγηκε μέσα στην κατασυκοφάντηση και την κομματική πειθαρχία, ώστε να αφήνονται ανενόχλητοι οι «πειθαρχημένοι» να ασκούν απερίσπαστα το ληστρικό τους έργο.
Οι κυβερνήσεις των δύο κομμάτων εξουσίας, έδρασαν συμπληρωματικά στην καταστροφική αυτή πορεία, υιοθετώντας το ένα μετά το άλλο τις κακές πρακτικές και τις αποτυχημένες επιλογές. Για να ελέγξουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια και την κοινή γνώμη, γιγάντωσαν – με τα γνωστά ρουσφέτια- τον Δημόσιο Τομέα με ταυτόχρονη αποδιάρθρωσή του επιβάλλοντας σε καίριες θέσεις αδίστακτους ενταγμένους στην «ημετεροκρατία» και τον παρέδωσαν σε αγαπημένους «μάνατζερς» που πρόθυμα ανέλαβαν την κατασκευή επιστημονικών άλλοθι για το ατελείωτο «πάρτυ» της εθνικής λεηλασίας. Κάθε αντίθετη φωνή προβληματισμού και πολύ περισσότερο αντίθεσης, καταπνίγηκε μέσα στην κατασυκοφάντηση και την κομματική πειθαρχία, ώστε να αφήνονται ανενόχλητοι οι «πειθαρχημένοι» να ασκούν απερίσπαστα το ληστρικό τους έργο.
.
ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΩΝ – ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΩΝ
Η υπαγωγή των εθνικών αναγκών στις κοινοτικές οδηγίες –προς την «απελευθέρωση» των αγορών- και ο εναγκαλισμός του πολιτικού προσωπικού με το επιχειρηματικό κεφάλαιο , η αχαλίνωτη διάθεση των στελεχών για απόκτηση πλούτου, που κρύβονταν μόνιμα πίσω από μία λαϊκίστικα διατυπωμένη «φιλολαϊκή» ρητορεία και ο προσεταιρισμός των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων , που συμμετείχαν στο «πάρτυ» από καλά αμειβόμενες θέσεις, κέντησαν τον καμβά της σύγχρονης παρακμής της χώρας.
ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΩΝ – ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΩΝ
Η υπαγωγή των εθνικών αναγκών στις κοινοτικές οδηγίες –προς την «απελευθέρωση» των αγορών- και ο εναγκαλισμός του πολιτικού προσωπικού με το επιχειρηματικό κεφάλαιο , η αχαλίνωτη διάθεση των στελεχών για απόκτηση πλούτου, που κρύβονταν μόνιμα πίσω από μία λαϊκίστικα διατυπωμένη «φιλολαϊκή» ρητορεία και ο προσεταιρισμός των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων , που συμμετείχαν στο «πάρτυ» από καλά αμειβόμενες θέσεις, κέντησαν τον καμβά της σύγχρονης παρακμής της χώρας.
.
Πολιτικές όπως αυτές για τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, αφού η λεηλασία είχε βαθύνει, η ουσιαστική ενθάρρυνση της πολιτικής των απολύσεων, η πολιτική «ενοικίασης» εργαζομένων, τα περιβόητα STAGE και παρόμοιας φιλοσοφίας «και(ε)νοτομίες με την ανοχή ενός διαρκώς απαξιωμένου Συνδικαλιστικού Κινήματος , βοήθησαν περαιτέρω την εδραίωση ενός χαλαρής συνείδησης κοινωνικού υποστρώματος το οποίο με τη σειρά του αποτέλεσε την άριστη βάση για τον πολλαπλασιασμό και ένταση φαινόμενων διαφθοράς και διαπλοκής που ήδη είχε κάνει την εμφάνισή του πολύ νωρίς με τα σκάνδαλα της ΠΡΟΜΕΤ και της ΔΕΗ (Μαυράκης). Τώρα πλέον τα σκάνδαλα είχαν και ιδιώτες εταίρους όπως ΑΓΕΤ- ΚΑΛΤΕΣΤΡΟΥΤΣΙ, ΑΛΛΑΤΙΝΙ, Τράπεζα Κρήτης, Πολεμική Βιομηχανία, Χρηματιστήριο, Γερμανός, Βατοπέδι, Κουμπάροι, Ομόλογα, Τράπεζες Εισφοροδιαφυγή των επιχειρήσεων ΜΜΕ και άλλα «ων ουκ έστιν αριθμός».
Πολιτικές όπως αυτές για τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, αφού η λεηλασία είχε βαθύνει, η ουσιαστική ενθάρρυνση της πολιτικής των απολύσεων, η πολιτική «ενοικίασης» εργαζομένων, τα περιβόητα STAGE και παρόμοιας φιλοσοφίας «και(ε)νοτομίες με την ανοχή ενός διαρκώς απαξιωμένου Συνδικαλιστικού Κινήματος , βοήθησαν περαιτέρω την εδραίωση ενός χαλαρής συνείδησης κοινωνικού υποστρώματος το οποίο με τη σειρά του αποτέλεσε την άριστη βάση για τον πολλαπλασιασμό και ένταση φαινόμενων διαφθοράς και διαπλοκής που ήδη είχε κάνει την εμφάνισή του πολύ νωρίς με τα σκάνδαλα της ΠΡΟΜΕΤ και της ΔΕΗ (Μαυράκης). Τώρα πλέον τα σκάνδαλα είχαν και ιδιώτες εταίρους όπως ΑΓΕΤ- ΚΑΛΤΕΣΤΡΟΥΤΣΙ, ΑΛΛΑΤΙΝΙ, Τράπεζα Κρήτης, Πολεμική Βιομηχανία, Χρηματιστήριο, Γερμανός, Βατοπέδι, Κουμπάροι, Ομόλογα, Τράπεζες Εισφοροδιαφυγή των επιχειρήσεων ΜΜΕ και άλλα «ων ουκ έστιν αριθμός».
.
Έτσι το πολιτικό μας κατεστημένο βουτηγμένο σε σκάνδαλα σε αγαστή συνεργασία με την ιδιωτική πρωτοβουλία – με την οποία ανταγωνίστηκε σε of shore εταιρίες και φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό- βούλιαξαν την εθνική οικονομία εξασφαλίζοντας για τους εαυτούς τους αμύθητο πλούτο τον οποίο στερήθηκε η χώρα. Επί χρόνια δηλαδή οι επιχειρηματικοί και οι πολιτικοί μας ταγοί επιδόθηκαν σε ακατάσχετη λεηλασία της χώρας που τελικά την οδήγησε στη οικτρή σημερινή κατάσταση, υπό το κράτος της οποίας μας καλούν σε νέες… θυσίες με την επίκληση της εθνικής ανάγκης!
Έτσι το πολιτικό μας κατεστημένο βουτηγμένο σε σκάνδαλα σε αγαστή συνεργασία με την ιδιωτική πρωτοβουλία – με την οποία ανταγωνίστηκε σε of shore εταιρίες και φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό- βούλιαξαν την εθνική οικονομία εξασφαλίζοντας για τους εαυτούς τους αμύθητο πλούτο τον οποίο στερήθηκε η χώρα. Επί χρόνια δηλαδή οι επιχειρηματικοί και οι πολιτικοί μας ταγοί επιδόθηκαν σε ακατάσχετη λεηλασία της χώρας που τελικά την οδήγησε στη οικτρή σημερινή κατάσταση, υπό το κράτος της οποίας μας καλούν σε νέες… θυσίες με την επίκληση της εθνικής ανάγκης!
.
Όμως δεν γίνεται ούτε κουβέντα για τον λεηλατηθέντα πλούτο και την ανάγκη αυτός, έστω και κατά μέρος να επαναπατριστεί. Μας επιβάλλεται να δεχθούμε τη θυσία της ζωής μας και της ζωής των παιδιών μας προκειμένου να δημιουργηθεί νέος πλούτος τον οποίο τα επόμενα «λαμόγια» θα λεηλατήσουν εκ νέου με την ίδια «τεχνογνωσία» που ήδη διαθέτουν. Έτσι ώστε να θυσιάσουμε και πάλι οι πολλοί τις ήδη καρατομημένες προσδοκίες και ελπίδες μας.
Όμως δεν γίνεται ούτε κουβέντα για τον λεηλατηθέντα πλούτο και την ανάγκη αυτός, έστω και κατά μέρος να επαναπατριστεί. Μας επιβάλλεται να δεχθούμε τη θυσία της ζωής μας και της ζωής των παιδιών μας προκειμένου να δημιουργηθεί νέος πλούτος τον οποίο τα επόμενα «λαμόγια» θα λεηλατήσουν εκ νέου με την ίδια «τεχνογνωσία» που ήδη διαθέτουν. Έτσι ώστε να θυσιάσουμε και πάλι οι πολλοί τις ήδη καρατομημένες προσδοκίες και ελπίδες μας.
.
Για όλες τις ανέντιμες συμπεριφορές , πολιτικών και ιδιωτών που μας οδήγησαν μέχρι εδώ, καμία δικαίωση. Καμία τιμωρία, καμία έμπρακτη επανόρθωση. Αντίθετα αμνήστευση και μάλιστα με νόμο, της ανομίας των πολιτικών. Αμνήστευση των ιδιωτών κουρσάρων. Παραδειγματική τιμωρία των μισθωτών και των μικροεπαγγελματιών. Εξόντωση και «παλούκωμα» για τους πολλούς και μάλιστα με την επίκληση των Ευρωπαϊκών Οδηγιών και με την δαμόκλειο σπάθη των διεθνών προτύπων της Οικονομίας.
Για όλες τις ανέντιμες συμπεριφορές , πολιτικών και ιδιωτών που μας οδήγησαν μέχρι εδώ, καμία δικαίωση. Καμία τιμωρία, καμία έμπρακτη επανόρθωση. Αντίθετα αμνήστευση και μάλιστα με νόμο, της ανομίας των πολιτικών. Αμνήστευση των ιδιωτών κουρσάρων. Παραδειγματική τιμωρία των μισθωτών και των μικροεπαγγελματιών. Εξόντωση και «παλούκωμα» για τους πολλούς και μάλιστα με την επίκληση των Ευρωπαϊκών Οδηγιών και με την δαμόκλειο σπάθη των διεθνών προτύπων της Οικονομίας.
.
ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΠΟΙΑΣ ΑΞΙΑΣ ΜΑΣ ΚΑΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΘΕΛΟΘΥΤΗ ΘΥΣΙΑ;
Ακόμα λοιπόν και αν αποδεχθούμε τη «θυσία». Ακόμα και αν με τη θυσία μας αποτρέψουμε την επι θύραις χρεοκοπία της χώρας, ποιο θα είναι το όφελος για μας τους πολλούς; Ποιο θα είναι το αντίτιμο για εκείνους που φέρουν την κύρια ευθύνη για το χάλι της οικονομίας μας; Τι θα γίνει με τον πλουτισμό αυτών που κατέχουν σε βάρος όλων μας χρυσοφόρες συμβάσεις –όπως η εταιρεία που εισπράττει τα διόδια της Αττικής οδού ακόμη- των πετρελαιάδων, των προμηθευτών του Δημοσίου, των Τραπεζών και των εργολάβων ; Τι θα γίνει με όσους έχουν το δικαίωμα να μας λεηλατούν με τις υπογραφές τους; Τι θα γίνει με την ασυδοσία των κρατικών και τοπικών αρχόντων που μελετο-κατασκευάζουν απρόσκοπτα την χρεοκοπία μας;
ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΠΟΙΑΣ ΑΞΙΑΣ ΜΑΣ ΚΑΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΘΕΛΟΘΥΤΗ ΘΥΣΙΑ;
Ακόμα λοιπόν και αν αποδεχθούμε τη «θυσία». Ακόμα και αν με τη θυσία μας αποτρέψουμε την επι θύραις χρεοκοπία της χώρας, ποιο θα είναι το όφελος για μας τους πολλούς; Ποιο θα είναι το αντίτιμο για εκείνους που φέρουν την κύρια ευθύνη για το χάλι της οικονομίας μας; Τι θα γίνει με τον πλουτισμό αυτών που κατέχουν σε βάρος όλων μας χρυσοφόρες συμβάσεις –όπως η εταιρεία που εισπράττει τα διόδια της Αττικής οδού ακόμη- των πετρελαιάδων, των προμηθευτών του Δημοσίου, των Τραπεζών και των εργολάβων ; Τι θα γίνει με όσους έχουν το δικαίωμα να μας λεηλατούν με τις υπογραφές τους; Τι θα γίνει με την ασυδοσία των κρατικών και τοπικών αρχόντων που μελετο-κατασκευάζουν απρόσκοπτα την χρεοκοπία μας;
.
Στο όνομα ποιάς ΑΞΙΑΣ , ποιού Εθνικού στόχου και με ποια εγγύηση για τη συνέχεια μας καλούν στην παρούσα μαζική θυσία οι κρατούντες; Ποιοι θα εγγυηθούν ότι αυτή τη φορά η θυσία θα «πιάσει τόπο» και οι υπαίτιοι της συμφοράς θα πληρώσουν το δίκαιο «όφλημά»τους; Πότε θα γίνει ένας ειλικρινής λογαριασμός όλης της μεταπολιτευτικής περιόδου, θα αποδοθούν τα εύσημα και οι ευθύνες δίκαια , ώστε να ξαναβρεί ο πολίτης την ελάχιστη εμπιστοσύνη προς αυτούς τους πολιτικούς που επί δεκαετίες μας καλούν σε θυσίες και λιτότητες που τελειωμό δεν έχουν;
Φίλος Agan
Στο όνομα ποιάς ΑΞΙΑΣ , ποιού Εθνικού στόχου και με ποια εγγύηση για τη συνέχεια μας καλούν στην παρούσα μαζική θυσία οι κρατούντες; Ποιοι θα εγγυηθούν ότι αυτή τη φορά η θυσία θα «πιάσει τόπο» και οι υπαίτιοι της συμφοράς θα πληρώσουν το δίκαιο «όφλημά»τους; Πότε θα γίνει ένας ειλικρινής λογαριασμός όλης της μεταπολιτευτικής περιόδου, θα αποδοθούν τα εύσημα και οι ευθύνες δίκαια , ώστε να ξαναβρεί ο πολίτης την ελάχιστη εμπιστοσύνη προς αυτούς τους πολιτικούς που επί δεκαετίες μας καλούν σε θυσίες και λιτότητες που τελειωμό δεν έχουν;
Φίλος Agan
.
.
.
Επιστροφή στην αρχική σελίδα
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου